0 سبد سفارش باسمه

هنرمندان

ا ب پ ت ث ج چ ح خ د ذ ر ز ژ س ش ص ض ط ظ ع غ ف ق ک گ ل م ن و ه ی

سزان پل (Cezanne Paul )

پل سزان  (Paul Cezanne)
سزان رهبر جنبش آبستره، در سال ۱۸۳۹ در فرانسه متولد شد. از کودکی دوستی نزدیکی با امیل زولا داشت که در مقطعی نقاش را به ادامه‌ی کار تشویق کرد. سزان در سال ۱۸۶۱ به پاریس رفت و در آن جا کامیل پیسارو را ملاقات کرد که به شدت بر پیشرفت کارش تأثیر گذاشت. ویژگی کارهای اولیه‌ی سزان استفاده‌ی فراوان و با تأکید از کاردک بود که با آن اشکال و صحنه‌های به‌شدت دفرمه‌ی غیرواقعی‌ و رویاگونه‌اش را با بافت‌های حجیم به تصویر می‌کشید. گرچه این نقاشی‌های غریزی کم‌تر شباهتی به سبک شناخته‌شده‌ی سزان دارند اما در پیش انداختن سبک اکسپرسیونیستی قرن بیستم نقش مهمی ایفا کردند. سزان از طریق پیسارو با مونه و دیگر نقاشان اکسپرسیونیست آشنا شد و پس از ۱۸۷۰ به خاطر استفاده از رنگ برای ایجاد پرسپکتیو مورد ستایش قرار گرفت. با این حال نورپردازی‌های یکنواخت و گنگ‌ نقاشی‌هایش هیچ ربطی به اصول اکسپرسیونیست‌ها که از افکت‌های نوری نامنسجم استفاده می‌کردند نداشت. خانه‌ی مرد نفرین‌شده (۷۴-۱۸۷۳) نمونه‌ی آثار دوره‌ی اکسپرسیونیستی سزان است. اوایل در نمایشگاه‌های گروهی شرکت می‌کرد اما بعدها از اکسپرسیونیست‌ها جدا شد و ساختار جدی‌تر و خشک‌تری را در نقاشی‌هایش پی گرفت. سزان می‌خواست به وسیله‌ی ساده کردن اشکال و تبدیل‌شان به معادل‌های هندسی، استفاده از رنگ و تغییر شکل اشیا به منظور انتقال حس مناظر (مونت سنت ویکتوریا، ۸۷-۱۸۸۵)، طبیعت بیجان (میز صبحانه، ۹۰-۱۸۸۸)، و گردهمایی آدم‌ها (ورق‌بازان، ۹۲-۱۸۹۰) طبیعت را بازسازی کند. پرتره‌هایی که می‌کشید کاوشی اساسی در شخصیت آن آدم بود (مادام سزان، ۱۸۸۵). سزان در واقع سبک جدیدی از فضاسازی ایجاد کرد. او به جای چسبیدن به نظام سنتی پرسپکتیو مرکزی اشیا را از زاویه‌ی دیدهای مختلف ترسیم می‌کرد. او از بازی سطوح تخت در برابر همدیگر و تغییر رنگ و تونالیته توانست سطوح ارتعاش ایجاد کند. او در همه‌ی کارهایش به دلیل استفاده از یک ثبات ساختاری کلاسیک‌گونه، به فرم‌های ساده‌ی انتخابی‌اش تشخص و اصالتی خاص می‌بخشید. شناگران (۱۹۰۵-۱۸۹۸) مظهر جاودان برخی از نظام‌های بصری سزان است. آثار متأخرتر سزان معمولاً در حوزه‌ی طبیعت بیجان، مردان و چشم‌اندازهای تکرارشونده قرار می‌گرفتند و در عین حفظ یک ساختار محکم و هندسی، بی‌تکلف‌تر و خودانگیخته‌تر به نظر می‌آیند و نسبت به آثار پیشین‌اش پخته‌ترند. تکنیک‌های مورداستفاده‌ی سزان رنگ و روغن و آبرنگ است و معمولاً از کارهایش چند نسخه با تکنیک‌های مختلف دارد. تأثیر سزان بر هنر مدرن و به‌خصوص بر ایجاد کوبیسم تعیین‌کننده و بارز است. تئوری‌های او باعث به وجود آمدن مدارس نقد و تحلیل زیبایی‌شناسی نقاشی به‌خصوص در انگلستان شد. سزان در سال ۱۹۰۶ از دنیا رفت.
 
جستجو